Merhaba ve mutlu yeni yýllar;

Ýki ayrý nano tankýmda votka metodunu denedim ve faydasýný gördüm. Dozlama olarak yabancý kaynaklarda excel tablosu þeklinde verilen tablo ile baþladým.

Votka olarak Binboa kullandým. Ýlk denememde 9.haftada sonuçlarýný aldým. 2.' sinde sonucu görmem daha kýsa sürdü. Ancak yemlemenizi ve canlý yükünüzü adam akýllý kontrol altýnda tutmazsanýz, dozlamayý býrakmanýzýn ardýndan nitrat tekrar yükseliþe geçiyor. Fosfata olan etkisi daha düþük çünkü fosfatýn kullaným oraný nitrata göre daha az...

Sürekli dozlamayý hiç denemedim ancak belirttiðim gibi yem ve canlý sayýnýzý abartmadýðýnýz sürece kolay kolay tekrar yükselmiyor, yavaþ bir grafik çiziyor.

Þu anda Fersan marka %5 asetik asit içeren beyaz sirke denemeye baþladým.

Votka ve Sirke ile ilgili iki excel takip tablom var isteyenlere baðlantý atabilirim.

SONUÇLAR VE TARTIÞMA

Mercanlarýn deðiþik besinlerle beslenme yoðunluðu üzerindeki veri (Tablo1), üzerinde çalýþýlan tüm türlerin seçici birer filtre beslenicisi olduðunu gösterir. Mercanlar aktif olarak 1.2-1.6 x 106 cells ml-1 (ýslak biokütle 0.4-0.6 g m-3 ) yoðunluðunda planktonik bakteri maddelerini sindirmektedir. Bakterioplanktonun polipler tarafýndan sindirim endeksi (Ca/C), %10-20 deðerlerine ulaþýr. Bu da, küçük kabuklularýn etiketli besin ile beslenmelerinde bulunan seviye ile aynýdýr (Sorokin 1968). Planktonik alglerin mercanlar tarafýnda sindirilme endeksi, onlarýn bakterioplankton ile beslenme oranýndan 10-20 kat daha azdýr. Test edilen 2 tür alg’de, Amphidinium örneklerinden daha az bir alanda Platymonas kullanýldý. Porites ve Acropra gibi bazý mercanlar neredeyse test edilen alg ile beslenememiþlerdir. Montipora ve Pocillopora algi sýnýrlý bir oranda tüketip sindirmiþlerdir (Ca/C=0.5-%4).

Mercanlar tarafýndan gerçekleþtirilen bu seçici filtrasyon mekanizmasý, mercanlarýn küçük kýlýmsý uzuvlarýnýn (polip) hareket yönlerini, suda bulunan partiküllerin etkisine göre yönlendirebilme yetenekleri temeline dayanýr (Yonge ve Nicholls 1931; Abc 1937). Yenilebilir partiküller varolduðunda, kýlýmsý uzuvlarýnýn hareketi aðza doðru yönelir. Yenilebilir partiküller mevcut olmadýðý durumlarda ise (sözgelimi carmine: bir çeþit kýrmýzý pigment), bir kimyasala olan reaktif etkisiyle (chemoreception) hareket tersine çevrilir ve böylece bu materyal polip gövde yüzeyinden uzaklaþtýrýlýr.

Kýsa süren ikinci evre deney sýrasýnda geliþen etiketli metabolik CO2 ‘nin göreceli miktarý, mercanlar, bakteri ile beslendiklerinde, alg ile beslendiklerinden daha fazlaydý. Bu da, tüketilen bakterinin alglerden daha fazla olduðunu gösterir. Mercanlarýn bakterilerle beslenme oraný “ro : R” %30-40 idi ve bu da mercan poliplerinin yoðun metabolizmasýna iþaret eder.

Mercanlarýn etiketli çözülmüþ maddelerle beslenmesi ile ilgili deneyler, onlarýn 0.2-0.5mg C Litre-1 gibi neritik (sýð deniz) sularýndaki düþük moleküler aðýrlýklý organik maddelerin doðal yoðunluðuna yakýn düþük konsantrasyonlarda bu maddelerden faydalanma yeteneðini ortaya çýkartýr. Mercanlarýn DOM ile beslenme yoðunluðu, buna eþdeðer miktardaki etiketli bakterioplankton ile beslenmelerinden fazladýr. Tüketilen DOM, daha önce DOM ile beslenmiþ mercanlarýn solunumu sýrasýnda, etiketli CO2’nin yoðun dönüþümü tarafýndan gösterildiði gibi çabuçak sindirilmiþ ve birleþtirilmiþtir. Etiketli DOM’un mercanlar tarafýndan tüketimi o kadar fazlaydý ki,10-12g ýslak aðýrlýklý bir koloni 1 litre sudan kendi aðýlýðýnýn%50’sine kadar (0.3mg C litre-1) tüketebilmiþlerdir. Bu veri bize kesin koþullarda düþük moleküler aðýrlýktaki DOM’un mercanlar için besin kaynaklarýndan biri olarak sunulabildiðini ve büyük olasýlýkla diðer denizanasý-gillerin saydam mukozalarýnýn yüzey temasýný arttýrdýðýný göstermiþtir. Kýyý sularýndaki DOM konsantrasyonu litre baþýna 3-6mg C’ye denk gelmektedir ve organik maddenin önemli bir kýsmý düþük moleküler aðýrlýklý kesirler tarafýndan temsil edilir (Chailow 1971). DOM’un mercan polipleri tarafýndan tüketilme mekanizmasý hakkýnda az þey bilinmektedir, fakat bu iþlem organik moleküllerin hayvanlarýn baðýrsaklarýndaki mukozalarca sindirilmesi ile ayný olabilir (Ugolev 1967).

Etiketli inorganik ve organik fosfordan faydalanma üzerine yapýlan deneylerin sonuçlarý (Tablo2), Pocillopora ve Porites gibi ortak mercanlarýn bakterioplanktonlarýn hücrelerinin özünde mevcut olan organik fosfor partiküllerini, ayný konsantrasyondaki inorganik fosfatdan daha fazla tükettiklerini göstermektedir. Görünen o ki, fosforun yanýsýra, mercan polipleri ve onlarýn simbiyotik zooxanthellaeleri bakteriyel beslenmenin sonucu olarak nitrojen, demir veya b12 vitamini gibi diðer önemli besinleri alabilmektedirler. Bu nedenle mercanlarýn fitre beslenme kabiliyetleri, planktonik organizmalarý yakalama kapasitelerinin yanýsýra ve DOM’dan faydalanmalarý sadece enerji ve poliplerce biosentez için organik maddeleri saðlamakla kalmaz ayný zamanda mercanlarýn simbiyotik alglerinin fotosentez yapabilmeleri için besin de saðlar. Chlorophyll oluþumu ve fotosentez yoðunluðuna gelince, mercanlar coralin alg veya macrophytes gibi gerçek bitkilerden farklý deðillerdir. Fakat onlarýn ototropik (autotrophic: kendi kendini besleyen canlý) metabolizmalarý esas olarak bitkilerin metabolizmasýndan farklýdýr; zira bu, suyu çevreleyen mineral besinlerin akýþýna baðýmlý deðildir. Bu besinler tropikal sulara hakim organik olarak baðlý bulunan besinlerin tüketilmesiyle ve kýsmen koloni içindeki besin döngüsüyle (Pomeroy ve Kuenzler 1969) saðlanabilir. Mercan fizyolojisinin bu özelliði belki mercanlarýn mineral tuz(larý) bakýmýndan zayýf tropikal sulardaki yüksek üretkenliðini saðlayan aþýrý yoðun fotosentezlerini açýklayabilir.

Yalnýzca gövde karbonu olarak alýkoyulan etiketli organik maddelerin sindirimi ölçüldü. Aslýnda bu, sadece denklemin bir tarafý olduðundan ve mercanlar tarafýndan organik maddelerin olasý eþzmanlý salgýlanmasý tespit edilmediðinden, bu deneyler net alýnýmý ölçmez. Pomeroy ve Kuenzley’e göre (1969), deneysel koþullar altýnda net fosfor salýnýmý yer alabilir. Bu nedenle, denge deneyleri mercanlarýn komple nicel beslenme tanýmý için gereklidir.

Çeviren : Ateþ Hatipoðlu

REFERANSLAR

ABE, N. 1937. Feeding behaviour of Fungia nnd 15 other species of corals. Palau Trop. Sta. Stud. l: 429-450.
CHAILOW, K. M. 1971. Ecological metabolism in tho sea [in Russian]. Naukova dumkA, Kiev. 250 p.
D1 SALVO, L. H. 1969. Regeneration function and microbial ecology of coral reefs. Ph.D. thesis, Univ. Hawaii.
FRANZISKET, L. 1969. Riffcorallcn konnen Auto¬troph lebcn. Naturwisscnschaften 56: 144-146.
JOHANNES, R. E., S. L. COLES, AND N. T. KUENZEL. 1970. The role of zooplankton in the nutri¬ tion of some scloractinian corals. Limnol. Oceanogr. 15: 579-586.
MUSCATINE, L. 1967. Glycerol excretion by sym¬biotic algae from corals And Tridacna and its control by tho host. Science 156: 516--519.
ODUM, H. T., AND E. P. ODUM. 1955. Trophic
structure and productivity of a windward coral reef community on Eniwetok ntoll. Ecol. Monogr. 25:291-320.
PoMEROY, L. R., AND E. J. KVENZLEn. 1969. Phosphorous turnover by coral reef animals. Proc. 2nd Conf . Radioecology. AEC CONF- 670503, p. 474-482.
RousHDY, R. M ., AND V. K. HANSEN. 1960. Fil¬tration of phytoplankton by the octocoral Alcyonium digitatum. Nature 190: 649-650.
STEPHENS, G. C. 1962. Uptake of glucose from solution by the solitary coral Ftmgla. Science 131: 1532-1534.
SOROKIN, Yu. I. 1968. The use of C" in the studies of nutrition of aquatic animals.
Mitt. Int. Ver. Thcor. Angew. Lirnnol. 16. 41 p. --. 1971a. On the role of microflora in productivity of coral reef [in Russian]. J. Obshchei Biol. 32: 169-185.
--. 197lb. On the role of bacteria in pro¬ ductivity of tropical oceanic waters. Int. Rev. Gesamten Hydrobiol. 56: 1-48.
UGOLEV, A. M. 1967. Physiology and pathology of the by-wall digestion [in Russian]. Naukn, Leningrad.

YoNGE, 0. M., AND A. G. NICHOLLS. 1931. Stud¬ies on the physiology of corals. 4 and 5. Gt. Barrier Reef Expcd. 1928-29, Sci. Rep. 1: 135-176; 177-211.
Sunum: 14 Haziran 1972
Kabul : 23 Þubat 1973

Kimi birimler Türkçe karakterler tarafýndan temsil edilemediðinden ve ola ki orijinal dilinden makaleyi okumak isteyen olursa:

http://freepdfhosting.com/f2e55dc524.pdf

SERT ÝSKELET YAPISINA SAHÝP MERCANLARIN BAKTERÝLER VE ÇÖZÜNMÜÞ ORGANÝK MADDELER ÝLE BESLENMESÝ
Yu. I. Sorokin
Sovyetler Birliði Ýç Denizler Biyoloji enstitüsü, Bilimler Akademisi,
Borok, Jaroslavl, USSR

ÖZET
Beslenme deneyleri Bismarck Archipolago resifinde bulunan 6 adet set iskelet yapýsýna sahip mercan türü üzerinde gerçekleþtirilmiþtir. Bu mercanlarýn planktonik bakteriler ve çözülmüþ organik maddelerle (protein hidrolizat) beslenme kabiliyetleri radyokarbon kullanýlarak ispatlanmýþtýr. Hayvanlar tarafýndan hazmedilen etiketlenmiþ yem olarak verilen organik karbon miktarý, polip bedeninin karbon hacminin %10-20’sine eþittir. Bazý planktonik alglerin mercanlar tarafýndan tüketilme ve hazmedilme oraný oldukça düþüktü. Mercanlar, planktonik bakterilerin hücrelerinde baðlý bulunan organik fosforu ayný oranda bulunan inorganik fosfattan daha aktif olarak kullanabilirler. Fosfor tüketim oraný günlük 3µg ‘dýr.

Yonge ve Nicholl’un (1931) deneysel verilerine göre zooplankton sert iskelet yapýsýna sahip mercanlarýn polipleri için temel gýda kaynaðýdýr. Ancak son zamanlardaki saha araþtýrmalarý mercan resifleri üzerinden geçen zooplanktonlarýn azaldýðýný göstermektedir (Johannes at al. 1970). Mercan polipleri kesinlikle simbiyotik zooxanthellaelerin ürettiði organik maddelerden faydalanýr (Muscatine 1967; Franzisket 1969) fakat zooxanthellaeler tarafýndan gerçeklestirilen aktif fotosentez, tropikal sularda çok nadir olan geniþ besin akýþýna ihtiyaç duyar. Poliplerin, partikül ve çözülmüþ olmak üzere ilave besin kaynaklarý olduðuna inanýlýr.Stephens (1962) poliplerin 2-20 mg litre aralýðýndaki solusyon konsantresinden glikoz tüketebildiðini göstermiþtir. Mercan polipleri genellikle, alg ve bakteri gibi planktonik organizmalarý ayýrabilecek kýllý uzantýlara sahiptir. (Abe 1937; Roushdy and Hansen 1960). Mercanlarýn planktonik bakterileri tüketmeleri ve sindirme yetenekleri Di Salvo (1969) ve Sorokin (1971) tarafýndan gösterilmiþtir.

Resif oluþturan sert mercan poliplerinin olasý beslenme mekanizmalarý üzerine olan nicel çalýþmalar, ki en zengin okyanuslarda bulunur - mercan resifi ekosistemlerinin enerji stoðunun hesaplanmasý için gereklidir (Odum ve Odum 1955). Batý tropikal Pasifik’e yaptýðým seyahat sýrasýnda çözülmüþ organik maddelerin (dissolved organic matter: DOM) ve fosforun mercan polipleri tarafýndan sindirilmesini ölçme þansým oldu. Dr. R. Endean’a mercanlarýn tanýmlanmasý ve yapýcý eleþtrilerinden ötürü minnettarým.

MALZEME VE YÖNTEMLER
Montipora, Pocillopora, Porites, Pavona ve Acropora’nýn da dahil olduðu bazý ortak resif mercan türü örnekleri St. Andrew resifi ve Ninigo atoll (Bismarck Archipelago) adalarýnda da kurulan laboratuarlarda sürdürülen deneylerde kullanýlmýþtýr. Mercanlarýn dallarý su altýnda makas ile kesilmiþ ve kesilen kýsým, sümüksü salgýnýn salgýlanmasýný önlemek amacýyla, yumuþak plastik ile mühürlenmiþtir. Bu þekilde hazýrlanan dallar, kýyýya yakýn yerde suya daldýrýlan bir akvaryumda bakýma alýnmýþtýr. Deneyler simbiyotik zooxanhellaer tarafýndan olasý iþaretli CO2 emilimini önlemek amacýyla gece gerçekleþtirilmiþtir. Düþük miktarlarda CO2’nin deðerlendirilmesi besin organizmalarýnýn metabolizmasýnda yer almýþ olabilir.

Mercanlarýn beslenme yoðunluðu radyokarbon yöntemi ile incelenmiþtir. (Sorokin 1968, 1971a,b) Kültür olarak saðlanan doðal bakteriplankton, planktonik alg ve çözünmüþ organik maddeler (DOM) etiketlenmiþ ve besin olarak kullanýlmýþtýr.

Bakterioplankton ince plankton aðý ile ön filtre yapýlmýþ açýk okyanustan alýnan yüzey su örneðine (0.2-0.5 mg C litre) etiketli hidrolizat deniz alg proteini (Sorokin 1971) (radyoaktif) 14C eklenmesi ile etiketlenmiþtir. 25-40 saat arasýnda 30 C’de karanlýða maruz kaldýktan sonra, etiketli hidrolizat neredeyse tamamen (%95-97) bakteriler tarafýndan tüketildi. Su HCI ile asitlendirdildi ve mikrobial metabolizmanýn oluþturduðu etiketli CO2 hava kabarcýkarý ile sudan uzaklaþtýrýldý. Etiketli bakteriplankton içeren su, alkali solusyonu eklenerek PH 8.0 seviyesine getirildi. Sudaki çok küçük nanoplanktonik formasyon (oluþum) eksikliði membran filterelerinin doðrudan mikroskopileri tarafýndan gösterildi.

Planktonik alg, fotosentez sýrasýnda etiketli 14C-COa2 sunumuyla geliþen kültürlerin içinde etiketlendi. Amphidinium klebsii ve yeþil flagellates türlerinin karýþýmý olan (L.Lanaskaya tarafýndan izole edilen ve korunan) kültürler ile birçok deniz canlýsýnýn filtre edilerek beslenebildiði etiketlenkmiþ phytoplankton ve bakterioplankton en uygun düzeyde kullanýldý. (litre baþýna ýslak biyokütlenin 0.5-0.7 mg’si.)

Alg proteinin etiketli asit hidrolizatý, etiketli çözünmüþ organik madde (DOM) olarak kullanýldý. (Sorokin 1971b). Hidrolizatýn nötr çözeltisi steril ampuller içinde korundu. Bu çözelti kullanýlmadan önce deniz suyunda 1/10 oranýnda seyretildi ve steril koþullarda bir membran filtreden geçirildi. (Filtre gözenek boyutu: 0.3µ). Deney kaplarýnýn içindeki hidrolizat konsantrasyonu 0.3 mg C litre-1. Deneyler sýrasýnda kaplarýn içerisinde mikrop oluþumu ve bu nedenle partikül durumunda etiketli organik maddelerin besin kaynaðý olarak (kullanýlabilecek) DOM oluþumunu önlemek amacýyla, 50mg/litre oranýnda streptomycin eklendi. Kontrol deneyleri, bu yoðunluktaki streptomycin’in denizsuyu microflorasý ile etiketli organik maddelerin mikrobik sindirimini 10 saat süre ile neredeyse tamamen durdurduðunu gösterdi. Ayný zamanda streptomycin’in varlýðý mercanlarýn ve planktonik canlýlar da dahil olmak üzere diðer organizmalarýn hayatta kalma þansýný arttýrýr.

Mercanlarýn yoðunluðu ve beslenme verimliliði ölçütü olarak, sindirim deðerleri Cα/C (alpha C/C) göstergesi kullanýldý. Bu gösterge sindirilen etiketli besin (24 saat baþýna hesaplanmýþ) içindeki karbonun, tüketici beden içindeki karbon miktarýna olan yüzde oraný (Sorokin 1968). Bunu ölçmek için, yukarýda bahsedilen þekilde hazýrlanmýþ 8-12 gr. mercan dallarý, 1-2 litre ön filtreden geçirilmiþ deniz suyu ile doldurulmuþ akvaryum içine yerleþtirildi. Bir porsiyon etiketli besin her akvaryuma ilave edildi. Bu þekilde 6-7 saatlik býrakýldýktan sonra, mercanlar 1 dakika süreyle deniz suyu ile yýkanarak yapýþan etiketli besinden arýndýrýldý. Yýkanan mercanlar önceden HCO8 iyonlarýndan arýndýrmak için HCl ile kaynatýlmýþ ve pH 8.2’ye ayarlanmýþ 200 ml deniz suyu dolu ölçeðe yerleþtirildi. Deneyin sonunda mercan dokusu üzerindeki radyasyon (R) ve mercan tarafýndan deneyin ikinci aþamasýnda geliþtirilen CO2 ölçüldü (ro).

Mercan dokularýnýn alkalin hydrolizate R deðeri ölçüldü. Bunlar, mercanlarýn 3-5 ml gibi küçük oranlarda 0.1 N KOH solusyonunda kaynatýlmasýyla hazýrlandý. Dokular çözüldükten sonra artýk madde basýnçlý su ile mercan iskeletinden temizlenir. Hidrolizat HCl ile nötrlenen, hacmi 20ml’ye ayarlý ve belli parçalarý metal kalýp levhalarý üzerine dökülüp kurutuldu. Çözelti içindeki emilim, etiketsiz mercan dokusunun benzer çzöeltilerin içine katýlan standart miktardaki etiketli alglerin azalmasýnýn sayýlmasý hesabý ile ölçüldü. ro deðeri CO2 ’nin sudan damýtýlmasý ve BaCO3 olarak çökelmesinden sonra tahmin edilir.

Eþzamanlý olarak, kontrol deneyleri, daha önce %10 formaldehyde ile sabitlenmiþ mercanlar ile gerçekleþtirildi. Kontrollerden elde edilen R deðeri ve ro deðeri ilgili deneysel veriden çýkartýlýr.

Etiketli besin miktarý deney sýrasýnda mercanlar tarafýndan sindirilir. A, þu denklem kullanýlarak hesaplanmýþtýr: A= Cr (R+ro) mg C koloni-1, Cr= karbon besinin ters özgül radyoaktivitesi, mg C.cpm-1. Sindirim index deðeri (Ca/C = A(100)24%(Wt)-1Wt-1 ise W= deneyde kullanýlan mercan kolonisi poliplerindeki organik karbon içeriði ve t= mercanýn etiketli besin ile saat biriminde beslenme süresi. W’nin yaklaþýk deðerleri, polip gövdelerindeki ortalama karbon içeriðinin



mercanýn ýslak aðýrlýðýnýn %0.01’ine eþit olduðu varsayýmýna dayanýlarak hesaplanmýþtýr. Bu oran literatürdeki temel veri (Odum ve Odum 1955) üzerinden ve Pocillopora polipleri deðerleri ölçümleri üzerinden seçildi. Polipler güçlü formaldehyde solusyonu içinde sertleþtirilip, ezilen mercanlardan izole edildi. Bunlarýn karbon içeriði, ýslak yanma ile tespit edildi ve kolonide yer alan polip sayýlarýna göre hesaplandý.
Fosfatýn mercanlar tarafýndan tüketilmesi 32P kullanýlarak incelendi. Ýnorganik fosfat tüketim yoðunluðu ve partiküllü organik fosfat karþýlaþtýrýldý. Ýki adet paralel deney yapýldý. Birinde mercanlar 6 saat boyunca streptomycin (500 meq ml-1) ve 7x105 cpm gerçek radyoaktivite ve ters özradyoaktiviteye (pr) 2x10-5 mg P.cpm-1 sahip inorganik etiketli fosfat içeren suda bekletildi. Ýkincisinde ise ayný miktarda etiketli fosfat, planktokik bakteri hücreleri içinde organik fosfat formunda eklendi. Bakteriplankton elde edebilmek için, inorganik fosfat payý ve 3mg glukoz, plankton aðýndan filtre edilmiþ 1 litre deniz suyuna ilave edildi. Ýki gün karanlýkta bekletildikten sonra, etiketli inorganik fosfat neredeyse tamamen bakteriplankton tarafýndan tüketildi. 32P etiketli pakteriplankton içeren bu su, 1:3 oranýnda deniz suyu karýþtýrýlarak seyreltildi ve deneylerde kullanýldý. Kontrollerde mercanlar Formalin kullanýlarak sabitlendi.



Deneyin sonunda mercanlar dikkatlice yýkandý ve mercanlarýn dokularýnda tüketilen 32P radyoaktivitesi, yukarýda bahsedildiði þekilde ölçüldü. Tüketilen 32P miktarý (D), D = R Pr µg P.colony-1 denklemi ile hesaplandý.

Aþaðýda okuyacaðýnýz çeviri bizlere çok þey söylüyor:
1- Acropora ve benzeri sert mercanlar bitkisel /alg esaslý phytoplanktonlar tüketmiyorlar.
2- Neredeyse tüm sert mercanlar belirli düzeyde bakterioplankton tüketiyorlar. (% 10-20)
3- Ancak tüm sert mercanlar çözünmüþ organik maddeleri (dissolved organic matters: DOM) büyük bir þevkle tüketiyorlar.
4- Gelin görün DOM tüketimi bir mercanýn hayatta kalabilmesi için yeterli deðil. (Bitkiler ise farklý olarak DOM ile hayata tutunabiliyor ve geliþebiliyor.)

Çýkan sonuç için söylenebilecekler:

1- Tankýnýza attýðýnýz/dozladýðýnýz herþey suda bir atýk olarak DOM’a dönüþebilir, skimmer tarafýndan –olmasý gereken- yakalanamaz, mercanlar tarafýndan “besin maddesi” olarak tüketilir.
2- Bu mercanlarda kararmaya neden olur.

Gönül ister ki Sorokin ve Adey gibi bilimadamlarýnýn çok daha fazla makalesi, belki kitaplarý Türkçe’ye çevirmek mümkün olsun…

Burada çeviryi gerçekleþtiren Ateþ Hatipoðlu’na açýkça teþekkür etmek istiyorum. Umarým baþka mükemmel çevirilere de imzasýný atar…

Her 2 sorunun yanýtý da olumsuz:

1- Organik karbon dozlamasýnýn bu tür bir yan etkisi yok. Çünkü söz konusu olan "bölgesel" bir kayýp.
2- Hiç ýþýk almayan bölgelerde bile -ilk yerleþime baðlý olarak- bu tür ölümler gözlenmiyor.
3- Olay sanki Rusya'da geçiyor: "Woody Allen, hýzlý okuma kurslarýna gittiðini ve Tolstoy okuduðunu yazmýþtýr -'Savaþ ve Barýþ' 4 cilttir- 1 saat içinde okuduðunu belirttikten sonra bu yanýtý veriyor: "- Olay Rusya'da geçiyor!"...

kýrmýzý alan içerisinde yer alan ölümler karbon kaynaðýnýn yan etkileri midir.? Yoksa az ýsýk alan yada ýsýk alamayan bölgelerde de bu tür ölü alanlar görülebilir mi?

bu arada foto bir zeovit tankýna ait. votka pelet v.b kaynaklarýn etkilerine dair bir görüntünün konuþulmasýný/görülmesini istedim. yorumlarýnýz nedir?

Bizimle akvaryumunuzun resimleriyle birlikte (votka) doz rejiminizi paylaþýrsanýz mutlu olurum.. Açýkçasý yabancý kaynak göstermekten yorgun düþtük..))

Ben iki senedir kontrol problemi yaþadýðýmý hatýrlamýyorum sadece baþlangýcýna dikkat etmek gerek.Adý üstünde yeni nesil "0" NÝTRAT - "0" FOSFAT ayný okyanustaki gibi yani...

Ali bey votka gibi sývý dozlanan karbon kaynaklarýnýn en büyük artýsý
dozajýn elle ayarlanabiliniyor olmasý . Nutrient seviyelerine göre azaltýlýp artýrýlabiliyor
olabilmesi en büyük artýsý . Yeni nesil karbon kaynaklarýnda
kontrol sizde deðil .

Part 2..

http://freepdfhosting.com/d2e3dc2ac0.pdf